Deel 11.

wp1a1e2fb4_0f.jpg
wpa332f982_0f.jpg
Het is veel werk geweest om de bijna onleesbaar geworden documenten te copyeren en daarna digitaal
te bewerken dat ze weer een beetje leesbaar werden, maar u ziet ; het is de moeite waard.
Voorheen.
Na digitale bewerking.
wp8f512ada.png
wp02f7cb7a.png
wp7d51ae37.png
wp899b1424.png
wpe916725a.gif
wp5d5dbf59.png
wp9f85c007.png
Deel 2.
Deel 3.
Deel 4.
Deel 5.
Deel 6.
Deel 7.
Deel 8.
Deel 9.
Deel 10.
Deel 11.
Deel 12.
Deel 13.
Deel 14.
Deel 15.
Deel 16.
Deel 17.
Deel 18.
Deel 19.
Deel 20.
Deel 21.
Deel 22.
wp5a27506e.png
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wpe916725a.gif
Inleiding.
wp5533b116.gif
Deel 1.
wp5533b116.gif
De uitspraak van de rechtbank vondt plaats op 27 juni 1813. Maar "De Schokker "zou daar pas op
10 januarie 1814 in de gevangenis Te Vilvoorden ( Brussel) aankomen.
Wendy en ik hebben in en naar registers gezocht waaruit moest blijken waar de schokker in die tussentijd was
ondergebracht. Maar we hebben daar niets over kunnen vinden. Nu geven we niet gauw op dus vertrokken we op een
goede dag naar ( Vilvoorden ) Brussel om aldaar het archief eens door elkaar te gooien.
Stoer gezegt, maar toen we na enige hulp van een paar zeer vriendelijke archiefmedewerkers uiteindelijk de boeken
die wij misschien nodig hadden zagen, zonk de moed ons in de schoenen.
Nog nooit hadden we zulke grote en dikke boeken gezien. En ze waren niet te tillen. Het waren er maar een stuk of zes
waaronder enkele kleinere. Zoeken dus in het inschrijfregister van de Vilvoorder gevangenis.
We moeten zoeken in de periode vanaf 27 juni 1813 t/m 10 januarie 1814. Je zou denken dat is een korte periode en
dat zoekt snel. Maar het was een roerige tijd en dagelijks werden er vele gevangenen ingeschreven. Het was geen
uitzondering dat de hele mannelijke helft van een gezin op één dag het gevang in draaide , inclusief de minderjarigen.
Gelukkig voor ons was het reuzenboek goed te lezen en waren er dagstaten met datums. Na ongeveer 70 pagina's vol
namen en gegevens vonden we de inschrijf gegevens van :

Hendrik Willem Heideveld alias "De Schokker". Hij was ingeschreven op 04-01-1814.
Dan een korte beschrijving van hem.

Hij was lang en erg mager, had donkerblond haar en een kleine neus.

Maar opmerkelijk is dat er een verschil in straftijd is. De rechtbank in Arnhem gaf 12 jaar straf maar in dit register
staat als straftijd 15 jaar genoteerd. We hebben gezocht maar niet kunnen vinden hoe dit verschil is onstaan.
Aan het eind van de lange opsomming van alle persoonlijke gegevens van een gevangene die gemaakt worden gedurende
de straftijd is in het register een ruimte open gelaten waar genoteerd word wanneer de gevangene ontslagen word.
Bij veel ja , te veel gevangenen staat hier hun overlijdens datum . Ook de schokker zit zoals zovelen zijn tijd niet uit
maar komt voordien te overlijden.

Op 27-10-1818 om 6 uur in de morgen overlijd "De Schokker".
Een doods oorzaak word niet gegeven, ook een overlijdens verklaring die zijn weduwe moet overleggen als zij rond 1812
wil hertrouwen geeft geen antwoord op deze vraag.
Jammer genoeg was het ondoenlijk om de stukken uit het register te copyeren.
Waren we klaar in Brussel ? Nee we zijn toen we hoorde dat de gevangenis te Vilvoorde er nog stond een maand later
terug gegaan, temeer omdat ons verteld was dat het gebouw ondanks dat het een andere functie had bijna geheel in
de orginele staat was. Toendertijd en ook nu nog maakt het gebouw een grote indruk. De toegangs poort en de celblokken
zijn nog in de orginele staat. Honderden cellen in rijen boven en naast elkaar. Kleine gleuven van 60 bij 20 cm per cel
laten wat daglicht toe. Vanuit de cellen lopen de gleuven schuin naar boven. De gevangenen konden dus wel de wolken
maar nooit de omgeving zien. We konden ons voorstellen dat en man die eerst vrij kon gaan en staan waar hij wilde
er hier onderdoor ging.


                                       Hendrik Willem Heideveld, toen 37 jaar jong sloot zijn grijze ogen.